ဤဘေလာ့တြင္ ေရးသားထားေသာ စာတစ္ပုဒ္ကို ျဖစ္ေစ၊ စာတစ္ပိုဒ္ကို ျဖစ္ေစ၊ စာတစ္ေၾကာင္းကို ျဖစ္ေစ စီးပြားေရးအရ မဟုတ္ဘဲ မည္သည့္ေနရာတြင္ မဆို ကူးယူေဖာ္ျပလိုပါက ပိုင္ရွင္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူရန္ မလုိဘဲ မည္သူမဆို ကိုးကားၫႊန္းဆို၍ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပေပးမယ္ဆိုရင္ ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္ရွင္။
Showing posts with label ဟိုဟိုဒီဒီ. Show all posts
Showing posts with label ဟိုဟိုဒီဒီ. Show all posts

Wednesday, October 31

You


                  My life was perfectly OK without you. You stormed into my life when I least expected you. You turned my world upside down. You played tricks on me, tortured me and left a scar in my heart. My heart was bleeding and even so you didn’t care about my wounded heart. You are such a merciless and ruthless idiot that you have destroyed my world with all your might and your inflated ego. You know what? I have never wanted you in my life even for a second so don’t think too highly of yourself. You feed on my anger, fear and loneliness and worse you have taken away all my dreams. You are such an intruder that you don’t even give me some space to explore new things in my dream world. So would you just leave me alone and stop giving me so much trouble because I can’t bear it anymore. All I want is a good night’s sleep. So LEAVE ME ALONE you Goddamn INSOMNIA.

 Chaos

Sunday, October 14

ဖြင္႔ဟ၀န္ခံျခင္း

က်ဳပ္ကို လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက တာ၀န္ေက်ျပြန္တဲ႔ သူလို႔ သိထားၾကေပမယ္႔ သူတို႔ က်ဳပ္ကို သေဘာမက်ၾကဘူး။ ဒါေပမယ္႔လဲ သူတို႔ က်ဳပ္နဲ႔ အေ၀းမွာ မေနႏိုင္ၾကျပန္ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆို က်ဳပ္က သူတို႔ရဲ႕ ေန႔တဓူ၀ ဘ၀ထဲမွာ အေရးပါတဲ႔ တစ္ေထာင္႔က ေနရာယူထားလို႔ေလ။ 

ကဲဗ်ာ.....သူတို႔ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ ဆႏၵေတြဆို က်ဳပ္ အကုန္ျဖည္႔ဆည္းေပးတယ္ ဘယ္ေတာ႔မွ ေစာဒက မတက္ဘဲနဲ႔ေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔လဲ က်ဳပ္ကို သူတို႔ တန္ဖိုးမထားၾကဘူးဗ်ာ။ သူတို႔ေန႔စဥ္ အလုပ္ေတြ ၿပီးေျမာက္ဖို႔ က်ဳပ္ မွာသစၥာရွိရွိ၊ ေပးဆပ္မႈ အျပည္႔နဲ႔ ႀကိဳးစားလိုက္ရတာ။ စိတ္မေကာင္းစရာ တစ္ခုက က်ဳပ္ ေနာက္ကြယ္မွာ က်ဳပ္ မေကာင္းေၾကာင္းေတြ ေတာင္ ေျပာတယ္ဆိုပဲ။ တစ္ခါတစ္ခါမ်ား က်ဳပ္ကို ပက္ပက္စက္စက္ လ်စ္လ်ဴရွဳထားလိုက္ၾကတာ သူတို႔ က်ဳပ္ ကို မလိုေသးသေရြ႕ေပါ႔။ 

ဘုရားစူးဗ်ာ က်ဳပ္ ဘာအမွားမွ မလုပ္ဖူးပါဘူး။ သူတို႔ အလိုက်အတိုင္း သူတို႔ အလုပ္ေတြ စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္ ကူညီေပးတယ္၊ အလုပ္ေတြ အခ်ိန္မွီၿပီးေအာင္ သတိေပးတယ္။ က်ဳပ္ က သစၥာႀကီးသလို ကတိလဲ တည္တယ္ဗ်။ ခက္တာက က်ဳပ္ ကိုဆို အျမဲပဲ ဖုတ္ေလတဲ႔ ငပိ ရွိေလတယ္ လို႔ေတာင္ သေဘာမထားၾကတာ ရင္နာစရာပဲဗ်ာ။ ဒါေ ပမယ္႔ က်ဳပ္ အေကာင္းျမင္ၿပီး ေျဖေတြးေပးပါတယ္။ သူတို႔ ရင္ထဲတစ္ေနရာမွာ က်ဳပ္က ေနရာယူၿပီးသားပဲ။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈ တစ္ခုကို က်ဳပ္က ရၿပီးသားဆိုတာ သိေနတယ္။ သူတို႔ မသိတာတစ္ခုက က်ဳပ္ အျမဲသူတို႔ အတြက္ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးေနရတာကို အရမ္းပဲ ပီတိ ျဖစ္မိတယ္ ဆိုတာကိုေပါ႔။ 

ဒါေပမယ္႔ဗ်ာ တစ္ခါတစ္ခါ ေတာ႔လဲ အေျပာင္းအလဲ ျမန္တဲ႔ သူတို႔ စိတ္ထားေတြကို တကယ္ပဲ သေဘာမေတြ႕ဘူးဗ်ာ။ သူတို႔ အိပ္ယာ မ၀င္ခင္ဆို က်ဳပ္ ကို တသသ အရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႔နဲ႔ သူတို႔ ဘ၀ရဲ႕ တန္ဖိုး အရွိဆံုး အရာ တစ္ခုလို မွတ္ယူလို႔။ ကဲ....သူတို႔ မနက္ အခ်ိန္တန္လို႔ အိပ္ယာထ ခ်ိန္လဲေရာက္ေရာ သူတို႔ ဘက္က တုံ႔ျပန္မႈကို အေတာ္ေလး ေၾကာက္ရတယ္ဗ်။ သူတို႔ရဲ႕ မသိစိတ္က က်ိန္ဆဲ ေနတာေတြကိုလဲ မၾကားခ်င္ဘူးဗ်ာ။ က်ဳပ္ သိတာေပါ႔ မနက္ အေစာႀကီးထရတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခက္တယ္ဆိုတာ။ အထူးသျဖင္႔ အိပ္မက္လွလွေလးေတြ မက္ၿပီး ဘယ္လိုမွ မထခ်င္ေအာင္ျဖစ္တဲ႔ အခ်ိန္ဆို ပိုဆိုးတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ္႔ က်ဳပ္ အလုပ္က သူတို႔ကို ႏွိဳးေပးရမယ္၊ တစ္ေန႔တာ ကို အဆင္ေျပေျပေလး စႏိုင္ဖို႔ ကူညီေပးရမယ္။ ရွိေသးတယ္ဗ်..... သူတို႔ မေက်နပ္ရင္ က်ဳပ္ကို ပစ္ခ်င္ပစ္ထုတ္ေသးတာ၊ ဒါေတာင္မွ က်ဳပ္ ကိုယ္႔ အလုပ္ေတြ အတြက္ အျမဲ ဂုဏ္ယူေနမိတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဟုတ္လား? က်ဳပ္က အမွန္ေတြ လုပ္ေနတာပဲ။ 

အႏွစ္ခ်ဳပ္ ေျပာရရင္ က်ဳပ္ ကို တန္ဖိုးမထားဘဲ ဆက္ဆံတာ ခံလိုက္ရတုိင္း က်ဳပ္ ရင္ဘတ္ ေအာင္႔ေအာင္႔ သြားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူတို႔ အတြက္ဆို က်ဳပ္ အျမဲရွိေနတယ္ဆိုတာ သူတို႔ကို သိေစခ်င္လုိက္တာ။ က်ဳပ္က တကယ္ေတာ႔ သနားစရာ ေကာင္းတဲ႔ ႏိႈးစက္ေလး ပါဗ်ာ။ က်ဳပ္ ရဲ႕ ဘ၀ေပးကံကိုက သူတို႔ကို ျပဳစု ေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔ ျဖစ္လာေတာ႔လဲ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲဗ်ာ......

ေခးေရာ႔စ္

Monday, October 27

ဖတ္မိတာေလးေတြ

အခုရက္ပိုင္း အလုပ္ရွဳပ္ေနတာနဲ႔ ပို႔စ္ အသစ္ မတင္ျဖစ္ေတာ႔ လာလာၿပီး စာဖတ္တဲ႔လူေတြကို အားနာမိပါတယ္။ မေန႔ညက စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္လိုက္ရင္း စာအုပ္ထဲမွာပါတဲ႔ ေတြးစရာ၊ ျပံဳးစရာေလးေတြကို ခဏေလာက္ ဖတ္ၾကည္႔လိုက္ရေအာင္ေနာ႔။ ဒီလို................
  • "ဘ၀ကို မေက်နပ္တဲ႔လူေတြ ကံကို ပံုခ်တယ္။ ကံကို မေက်နပ္တဲ႔လူေတြ ဘ၀ကို ပံုခ်တယ္။"
  • "ကိုယ္႔ေနရာမွာ ကိုယ္ေနခ်င္တဲ႔ လူထက္ သူမ်ားေနရာမွာ ေနခ်င္တဲ႔လူ အျမဲတမ္း ပိုမ်ားတယ္။"
  • "လုပ္မိတဲ႔ အမွားေတြရဲ႕ အေရအတြက္က အရည္အေသြး အျဖစ္ကို ေျပာင္းလာရင္ အဲ႔ဒါ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳပဲ။ "
  • "အခ်စ္ဟာ တယ္လီစကုပ္နဲ႔ ၾကည္႔တယ္။ မနာလိုစိတ္က မိုက္ကရိုစကုပ္နဲ႔ ၾကည္႔တယ္။"
  • "ၾကင္နာမႈ ဆိုတာ နားထိုင္းသူ ၾကားရၿပီး မ်က္စိကန္းသူ ျမင္ႏိုင္တဲ႔ အရာ။"
  • "ကိုယ္မွားတဲ႔အခါ မွားေၾကာင္း ၀န္ခံရင္ အဲ႔ဒီလူဟာ ပညာရွိ...အဲ....မွန္ေနေပမယ္႔ မွားေၾကာင္း၀န္ခံေနရင္ေတာ႔ အဲ႔ဒီလူဟာ မိန္းမရွိတဲ႔ လူျဖစ္ရမယ္။ :)"
  • "အထက္လူႀကီးကို သူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ခင္ဗ်ား စိတ္ထဲရွိတာ မွန္သမွ် ေျပာရဲတယ္ဆိုရင္ အလုပ္သစ္တစ္ခုကို ခင္ဗ်ားရွာေတြ႕ထားလို႔ပဲျဖစ္ရမယ္"( ေခးေရာ႔စ္ေတာ႔ ရွာမေတြ႔ပဲ ေျပာေနတယ္။ အလုပ္ျပဳတ္မယ္႔ကိန္းျမင္ရင္ အလုပ္သစ္ေလးမ်ား မစၾကပါဦးေနာ႔။ :) )
  • "ေသတဲ႔ အထိခ်စ္မယ္လုိ႔ ကတိေပးထားရင္ ေစာမေသသင္႔ပါဘူး။"
  • "အားလံုးကို နားလည္သြားတဲ႔လူ ဘာကိုမွ မယံုေတာ႔ဘူး။"
  • "ခ်ီးမြမ္းတာခံရေတာ႔ ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ရတယ္။ ခ်ီးမြမ္းတာနဲ႔ ညီေအာင္ ေနရတာကိုး။"
  • "ေရးသလိုေန၊ ေနသလိုေရး။"
  • "ရွိရွိသမွ် အခြင္႔အေရးေတြထဲမွာ မွားခြင္႔ဟာ လက္လွမ္းအမွီဆံုးပဲ။"
  • "လူရွိတယ္။ ျပသနာရွိတယ္။ လူမရွိဘူးေနာ္။ ျပသနာ မရွိေတာ႔ဘူး။"
  • "ေငြရွိရင္ ဘာမဆို လုပ္လို႔ရတယ္လို႔ ယူဆတဲ႔လူေတြ ေငြအတြက္ဆိုရင္ ဘာမဆိုလုပ္ဖို႔ ၀န္မေလးတဲ႔သူ ျဖစ္ေနတယ္။"
  • "ခ်စ္မိၿပီဆိုရင္ ဘာကိုမွ မစဥ္းစားေတာ႔ဘူး။ စဥ္းစားလာၿပီဆိုရင္ မခ်စ္ေတာ႔ဘူး။"
ဘေလာ႔ေရးမိၿပီဆိုရင္ ဘာကုိမွ မသိေတာ႔ဘူး။ ဘေလာ႔လဲအေရးရပ္ေရာ အလုပ္ေတြက ေဘးမွာတန္းစီေနေရာ။ ကဲကဲ အလုပ္ဆက္လုပ္လိုက္ဦးမယ္။ အလုပ္မလုပ္ဘူးဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးရလာဒ္က အလုပ္မၿပီးဘူးေပါ႔ေနာ္။ ဘေလာ႔မေရးရ၊ မဖတ္ရဘူးဆို စိတ္ထဲမွာေနလို႔မေကာင္းဘူး။ အဟတ္။ ေရာဂါကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ရင္႔ေနၿပီေနာ္။ ကုစရာေဆးလဲရွိတယ္။ နည္းလမ္းလဲရွိပါတယ္။ ကိုးနတ္ရွင္ေကာင္းေနသေရြ႕ေပါ႔။ အေဟးေဟး ( ကိုရင္ညိမ္း ရယ္သံကို ခဏယူသံုးျခင္းျဖစ္သည္။ ) :P

ေခးေရာ႔စ္

Friday, October 24

ပိုင္လိုက္တဲ႔ အၾကံ

ဟုတ္ကဲ႔ အခုတစ္ေလာ ေခးေရာ႔စ္ တစ္ေယာက္ အေျပာင္းအလဲမ်ိဳးစံုၾကားမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင္႔ အလုပ္မထြက္ျဖစ္ေသးပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါလဲ ေခးေရာ႔စ္ေတြးမိတယ္ ေပ်ာ႔ညံ႔တဲ႔ သူတစ္ေယာက္မ်ား ျဖစ္ေနသလားလို႔။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ႔ အေျဖတစ္ခု ကိုယ္႔ဟာကို ေကာက္ခ်က္ဆြဲလိုက္တယ္ " I am fighting a losing battle cos i care too much for others " ဒါက လတ္တစ္ေလာ အေျခအေနေပၚမွာ ေခးေရာ႔စ္ ေကာက္ခ်က္ဆြဲခ်လိုက္တဲ႔ ကိုယ္ပုိင္ခံစားခ်က္သက္သက္ပါ။ အလုပ္ကမထြက္ျဖစ္ေသးဘူးေပါ႔။ အင္တာနက္ဆက္ရေနဦးမယ္။ ဘေလာ႔လဲေရးလို႔ အဆင္ေျပေနမယ္။ အပ်င္းထူ၊ စိတ္ေတြရွဳပ္ၿပီး အလုပ္ရွဳပ္တာလဲပါတယ္ စာမေရးျဖစ္ဘူး။ အဲ႔ဒါကို ကိုရန္ေအာင္ ႀကီးက ဘယ္လိုသိသြားလဲမသိဘူး။ ဟဲလုိ ေခးေရာ႔စ္. ေဘးေမာ႔လုိ႔ ေငးေနသလား. ေဆြးေနသလား. ပုိ႔စ္လည္း မေရးပါလား. နက္ျဖန္ထပ္လာမယ္. ဟာဒုကၡပါပဲ။ နက္ျဖန္ထပ္လာလို႔ ပိုစ္႔အသစ္ မတင္ႏိုင္ရင္ ဆိုၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ ကီးဘုတ္ကို နင္းပိတ္ကန္ တြယ္ေတာ႔တာပဲ။ လက္နဲ႔ေျပာတာ။ ဆီပံုးကေနလာလည္တဲ႔ လူေတြကလဲ သတိရတယ္တဲ႔။ ကြန္မန္႔လဲ ၀င္ေပးၾက။ စိတ္မေကာင္းဘူးဆိုေတာ႔။ နဂိုကမွ ေပ်ာ႔ခ်င္ေနတဲ႔ စိတ္ အခုေတာ႔ လံုး၀ကို ေခြက်သြားၿပီ။ ကဲကဲ ေလေၾကာမရွည္ေတာ႔ဘူး။ ဒီေန႔ ေဖာေ၀ါ႔ဒ္ ေမးကေန ရလာတဲ႔ စာေလးတစ္ပုဒ္ကို ျပန္တင္ေပးလိုက္မယ္။ ဖတ္ၾကည္႔ မိုက္တယ္ဗ်...............

တစ္ခါက ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္က ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္ကၽြမ္း၀င္မိပါတယ္။ ခက္တာက ေကာင္မေလး အေဖက လူႀကီးတို႔သဘာ၀ လံုး၀ကို သေဘာမတူဘူးေပါ႔။ ဒါနဲ႔ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးဆီကို စာတစ္ေစာင္ပို႔လိုက္တယ္။ ေကာင္မေလး အေဖကေနတစ္ဆင္႔ေပါ႔။ ဘယ္လိုစာမ်ိဳး ပို႔လိုက္တယ္ ဆိုတာ သိခ်င္ပါသလား။ ဟုတ္ကဲ႔ ေအာက္က စာေလးဖတ္ၾကည္႔လိုက္ေနာ္။

"The great love that I have for you
is gone, and I find my dislike for you
grows every day. When I see you,
I do not even like your face,
the one thing that I want to do is to
look at other girls. I never wanted to
marry you. Our last, conversation
was very boring and has not
made me look forward to seeing you again.
You think only of yourself.
If we were married, I know that I would find
life very difficult, and I would have no
pleasure in living with you. I have a heart
to give, but it is not sth that
I want to give to you. No one is more
foolish and selfish than you, and you are not
able to care for me and help me.
I sincerely want you to understand that
I speak the truth. You will do me a favor
if you think this is the end. Do not try
to answer this. Your letters are full of
things that do not interest me. You have no
true love for me. Good-bye! Believe me,
I do not care for you. Please do not think that
I am still your boyfriend.
"

စာလဲဖတ္ၿပီးေရာ အေဖက သမီးကို ေပးလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးက တအားေပ်ာ္သြားေလရဲ႕။ ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ္႔လို႔ စဥ္းစားေနၿပီဟုတ္။ အခုဒီစာကို ဖတ္ၿပီးတဲ႔ လူေတြထင္ေနတာက ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးအေပၚရက္စက္သြားၿပီေပါ႔။ အဲ႔လို ထင္ရင္ လြဲပါတယ္။ တက္တက္စင္ေအာင္လြဲပါတယ္။ ဘာလို႔လဲသိလား။ ေကာင္ေလးက ဥာဏ္တအားေကာင္းပ။ အခု အေပၚကစာကို ေသခ်ာျပန္ဖတ္ၾကည္႔ေနာ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ဖတ္တဲ႔အခါက်ရင္ ပထမဆံုးတစ္ေၾကာင္းက စဖတ္။ ၿပီးရင္ တစ္ေၾကာင္းစီေက်ာ္ဖတ္ၾကည္႔။ ေကာင္မေလး ဘာလို႔ေပ်ာ္သြားလဲ သိလာလိမ္႔မယ္။ :P :P

ကဲကဲ အိမ္က သေဘာမတူလို႔ စာေတြေပးမယ္ဆိုရင္ ေကာင္ေလးလို ဥာဏ္ကိုလႊာသံုးၿပီး မိဘေတြကို မ်က္လွည္႔ျပလိုက္ရေအာင္။ ေအာင္မေလးေနာ္။ အေဖမ်ား ဒီစာကို ျမင္ရင္ သမီးမုိက္ နင္ေတာ႔လား။ ဒီလိုဥာဏ္နီ၊ ဥာဏ္နက္၊ ဥာဏ္၀ါ၊ ဥာဏ္စိမ္းေတြ အကုန္ထြက္တယ္ဆိုၿပီး ႀကိမ္းေမာင္းေနမွာ ျမင္ေယာင္ေသး။ တိတ္တိတ္ေနေနာ္။ ေခးေရာ႔စ္က အခ်စ္ကဗ်ာေတြ။ အလြမ္းစာေတြ ခံစားၿပီးသာ ေရးေနတာ။ ေဖေဖက သိေသး၀ူး။ တိုင္ေျပာနဲ႔ေနာ္။ ေက်းဇူးဆပ္မယ္။ အဟတ္

ေခးေရာ႔စ္

Wednesday, October 15

အဂၤလိပ္စာ ေလ႔လာလိုသူမ်ားအတြက္

"ဘ၀ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အဂၤလိပ္စာ သင္ယူၾကပါစို႔" ဆိုတဲ႔ အဖြင္႔စာသားေလး ဘေလာ႔ဂါ ကိုရန္ေအာင္္ တည္ေထာင္ထားေပးတဲ႔ အဂၤလိပ္ ဘေလာ႔ေလး တစ္ခုရွိပါတယ္။ အခုဆိုရင္ အဲ႔ဒီဘေလာ႔ေလးဟာ တစ္ျခားေသာ ဘေလာ႔ဂါ အစ္ကို၊ အစ္မေတြရဲ႕ ပ႕ံပိုးကူညီမႈနဲ႔ ရပ္တည္လာတာ တစ္ႏွစ္နီးပါးရွိခဲ႔ပါၿပီ။ ပါ၀င္ေရးသားတဲ႔သူ အမ်ားစုကေတာ႔ ကိုယ္တတ္ထားသမွ်၊ ကုိယ္သိသမွ်ကို ေ၀မွ်ထားၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမဆို အဂၤလိပ္စာကို အစကေနေလ႔လာေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာက္ ေ၀ါဟာရ အသစ္အဆန္းေလးေတြကို ခံုမင္လု႔ိပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘန္းစကားေတြကို စိတ္၀င္စားလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲ႔ဘေလာ႔ေလးမွာ သြားေရာက္ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါတယ္။ စကားပံုေလးေတြကို ေဘးမွာထည္႔သြင္းထားေပးတယ္။ ေန႔စဥ္ေပါ႔။ စာအသစ္မဖတ္ျဖစ္ေတာင္ စကားပံုေလးတစ္ခုခုကို ဖတ္မိတယ္ဆိုရင္ပဲ စာဖတ္သူအတြက္ အနည္းအက်ဥ္း အသံုတည္႔မယ္လို႔ ကၽြန္မ ထင္ပါတယ္။ ပါ၀င္ေရးသားသူအားလံုးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ႔ ကိုယ္သိကိုယ္တတ္တာကို ထုတ္ျပေမာ္ၾကြားျခင္း ဆိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ မဟုတ္ဘဲ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လက္လွမ္းမွီရာ ျပန္လည္ ေ၀မွ်ေပးေနျခင္းပါ။ အခ်ိန္လဲရွိတယ္၊ ကိုယ္တတ္ထားသေလာက္ကိုလဲ လူမ်ားကို ေျပာျပခ်င္တယ္ဆိုရင္ အီးေမးကေနတစ္ဆင္႔ ကိုရန္ေအာင္ဆီမွာ contributor ယူလို႔ရပါတယ္။ အားလံုးရဲ႕ အက်ိဳးတစ္ခုအတြက္ ကၽြန္မတို႔ အားလံုး ျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ တစ္ေဒါင္႔ကေန ပါ၀င္ကူညီရင္း အဂၤလိပ္စာ ဘေလာ႔ေလးကို အသက္သြင္းလိုက္ရေအာင္။

စိတ္၀င္စားသူအားလံုး ဒီ လင္႔ေလးကို ႏွိပ္ၿပီး သြားေရာက္ဖတ္ရွဳ၊ ေ၀ဖန္ အၾကံျပဳႏိုင္ပါတယ္။
ေခးေရာ႔စ္

Thursday, October 9

ဘာရယ္မဟုတ္............

ရန္ေဆာင္ေနတဲ႔ စစ္ပြဲေတြ၊ ဆင္းရဲငတ္မြတ္မႈေတြ၊ ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာမႈ နဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာရာဇ၀တ္မႈေတြ ပတ္လည္၀ိုင္းေနတဲ႔ 21ရာစုရဲ႔ အဖြင္႔စာမ်က္ႏွာက အစျပဳလို႔ ယခုခ်ိန္ထိ ကမၻာတစ္၀ွမ္း မၿငိမ္မသက္ျဖစ္မႈေတြကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ေသာ လူမ်ားဖ်ားနာလို႔….တစ္ခ်ိဳ႔ေတြ ေသဆံုးလို႔……..တစ္ခ်ိဳ႔ကြာရွင္းျပတ္စဲၾကလို႔…..တစ္ခ်ိဳ႔တစ္ခ်ိဳ႔ေတြ ေရာဂါဆိုးရဲ႔ ႏွိပ္စက္မႈနဲ႔ မနက္ျဖန္ေသမလား သဘက္ခါေသမလားဆိုတဲ႔ အေတြးနဲ႔ သိမ္ငယ္ေနရတယ္။ ဆႏၵေတြ ဆြဲေခၚရာေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ပါလို႔ တကယ္လို႔မ်ား ငါသာ ဒီထက္ဒီပိုခ်မ္းသာခဲ႔ရင္…..တကယ္လို႔မ်ား……ငါသာ အတိုင္းထက္အလြန္ ေက်ာ္ၾကားမႈတစ္ခုကိုပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ရင္….တကယ္လို႔မ်ား ငါသာ လက္ရွိပိုင္ဆိုင္ေနတဲ႔ အသက္အရြယ္ထက္ပိုငယ္သြားရင္ (သို႔) ပိုသာႀကီးခြင္႔ရခဲ႔ရင္….တကယ္လို႔မ်ား ဘ၀အာမခံခ်က္ပိုေပးႏိုင္တဲ႔ အလုပ္ေကာင္းတစ္ခုကို ဖက္တြယ္ႏိုင္ခဲ႔ရင္…..တကယ္လို႔မ်ား ငါဟာ မတူညီတဲ႔ ေနရာတစ္ခုမွာ မတူညီတဲ႔ ခံစားမႈအသစ္အဆန္းကို ေတြ႔ၾကံဳႏိုင္ခဲ႔ရင္…..ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေဘးနားမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ရပ္ေနရွာတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ျမင္ေအာင္မၾကည္႔လိုက္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ တကယ္လို႔ အျငင္းပြားေနၾကၿပီ… တစ္ေယာက္ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္၊ ေျပာျပခ်က္ကို ေနာက္တစ္ေယာက္က ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ ႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲမွာ ညွိႏိႈင္းမရတဲ႔ ျပသနာ ေတြျဖစ္ေနၿပီဆိုရင္ ေသြးပူေနတုန္း ခဏမွာ ဆက္ၿပီးေတာ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ ျပသနာ ေသးေသးေလးကေန အႀကီးႀကီးထိ ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္ေနရက္နဲ႔ မုန္းသြားသည္အထိေတာင္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ေသြးပူေနတုန္း ေဒါသေတြ သိပ္ႀကီးေနတုန္း မဆံုးျဖတ္လိုက္ပါနဲ႔။ အမွားေတြ႔ႏိုင္တယ္။ ကိုယ္ေတြ႔ေနာ္ကိုယ္ေတြ႕.........။ တကယ္လို႔မ်ား တစ္ဘက္ကလူကသာ ကိုယ္႔ကို ခြင္႔မလြတ္ႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္ကလဲေတာင္းပန္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူးဆိုရင္ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုရဲ႔ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေရာက္လာၿပီေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပသနာေတြခဏေမ႔လိုက္ၿပီး တစ္ညေလာက္အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္ၾကည္႔လိုက္ပါတဲ႔။ ေနာက္ေန႔သစ္တစ္ခုမွာ ႏိုးထလာတဲ႔အခ်ိန္က်ေတာ႔ ဒီေန႔ျပသနာက မေန႔ကထင္သေလာက္ ကိုယ္႔အတြက္ မခက္ခဲေနေတာ႔ဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေျဖတစ္ခုေတာ႔ ကိုယ္႔မွာရွိသြားၿပီေလ။ ဘယ္ရွဳေထာင္႔ကေန ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မယ္။ မွားေနရင္ ေတာင္းပန္မယ္။ မေကာင္းေနတဲ႔ အက်င္႔ဆိုးတစ္ခုကို ျပင္ႏုိင္ေအာင္၊ ျပင္ဖုိ႔ႀကိဳးစားရင္း ေနာက္ေန႔ရက္ေတြအတြက္ ဆက္လက္ ခရီးထြက္ရဦးမွာပဲ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔လူတစ္ခ်ိဳ႕ကို စာရင္းျပဳစုရင္း ဘ၀မွာ သူတို႔ဟာ ငါခ်စ္တဲ႔သူေတြပါလား။ ငါနဲ႔လူခ်င္းေ၀းေနရင္ေတာင္မွ ငါရဲ႕အနားမွာရွိေနေပးတဲ႔ အားေပးေဖာ္ေတြပါလားဆိုတဲ႔ အသိေလးရလာႏိုင္တယ္။ ဒါက စာရင္းျပဳစုမွရလာမယ္ဆိုလို႔ စာရင္းထဲမွာခ်ေရးရမယ္လို႔ ကၽြန္မေတာ႔ တစ္သမတ္မထင္မိဘူး။ တကယ္ေတာ႔ ႏွလံုးသားထက္မွာ ကမၺည္းထိုးထားၿပီးသားေလ။ ကိုယ္ခ်စ္ေနတဲ႔ ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြ၊ ကိုယ္႔ကိုခ်စ္ေနတဲ႔လူေတြဆိုတာ ႏွလံုးသားက ခံစားၿပီး ေက်ာက္ထက္အကၡရာ တင္ထားၿပီးသားပါ။ အခုဆို ကၽြန္မဘ၀ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းေလးတစ္ခုနဲ႔ ဘေလာ႔ေလးက ကၽြန္မသံေယာဇဥ္ရွိေနတဲ႔ လူေတြ၊ ကၽြန္မကို ခ်စ္ခင္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကၽြန္မေရးတဲ႔စာေတြကို အားေပးလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကၽြန္မေလးစားတဲ႔ စာေရးဆရာေတြကို အားက်လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္..ကၽြန္မအတြက္ကေတာ႔ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔လူေတြနဲ႔ အသြားအလာလုပ္ခြင္႔ရတဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခုေပါ႔။ ကၽြန္မရဲ႕အတူရွိေနတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈတစ္ခုဆိုလဲ မမွားပါဘူး။ အခုဆို ဘေလာ႔ေရးလာတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီ။ ဒီအေတာအတြင္းမွာ ကၽြန္မ ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔ ဘေလာ႔စာမ်က္ႏွာေတြရဲ႔ ေန႕တိုင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြရွိသလို၊ စိတ္ညစ္ စိတ္ဆင္းရဲရတဲ႔ေန႔ေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာေလးတစ္ေၾကာင္း ကြန္မန္႔ေလး တစ္ခုနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မျမင္၊မေတြ႔ဘူးသည္႔တိုင္ စာဖတ္ရင္း ရင္းႏွီးလို႔ အားေပးမႈေတြလဲ အမ်ားႀကီးရခဲ႔တယ္။ ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႔ ေဖးမေပးခဲ႔ၾကတယ္။ ဒါေတြကလဲ ကၽြန္မအတြက္ေတာ႔ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြေပါ႔။ တစ္ခါတစ္ခါ ဘ၀အေမာေတြ သိပ္ကိုမ်ားျပားလာတဲ႔ အခါမွာ အေကာင္းျမင္ၾကည္႔ပါဆိုတဲ႔ စကားလံုးကို မုန္းတီးလာတယ္။ ဒါေပမယ္႔လဲ အေကာင္းျမင္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားမိတဲ႔ စိတ္ကမွသာ လူကို လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးေစတယ္။ ျဖစ္သမွ်ကို ခံစားေနရင္ ၾကာလာရင္ ခံရပါမ်ားတဲ႔ ရင္ဘတ္ႀကီးလဲ မြန္းက်ပ္လာတယ္။ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါကို ၾကည္႔လို႔ ေလာကႀကီးနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနေနရတယ္။ အေျပာလြယ္ၿပီး ေလ႔က်င္႔ယူရခက္တဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ေသာ စကားလံုးေတြကို ေလ႔လာသင္ယူရင္း ေပ်ာ္သလိုေန၊ ေပ်ာ္ေအာင္ႀကိဳးစားရင္း ေခးေရာ႔စ္ တစ္ေယာက္ လူ႔ဘ၀ပင္လယ္ထဲမွာ ကူးခတ္ေနဆဲ........................

ေခးေရာ႔စ္

Sunday, September 14

ေသခါနီး ဆယ္ရက္အလို chaos ၏ ကေယာင္ကတမ္း ဖြင္႔ဟခ်က္မ်ား

အခ်ိန္ေတြရွိေနတုန္းက ငါ…
ေသရမယ္ဆိုတာကို ေမ႔ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနခဲ႔တယ္။
မနက္ျဖန္မ်ားစြာကို
လက္ခ်ိဳးေရတြက္လို႔ ေပါ႔ပါးေနတာပဲ။
……………………………………
………………………………………….
……………………………………………………
…………………………………………………………….

ရွာရွာ ၾကံၾကံလဲ တက္တတ္ပါတယ္။ မေသခင္ ဆယ္ရက္အလိုတဲ႔။ ကဲ….ယိမ္းႏြဲ႔ပါး က ကိုမိုးၾကယ္ေရ။ စိတ္ထဲရွိတဲ႔ အတိုင္း လက္ကသြားတဲ႔ အတိုင္းေရးလိုက္ၿပီေနာ္။ အင္း……။ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ကၽြန္မက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက “ခ်ဴခ်ာမယ္” (ပန္းကန္ျပားမယ္ေတာ႔မဟုတ္ဘူးေနာ္ အဟတ္) ဆိုတဲ႔ ဘြဲ႔နာမည္ကို မလိုခ်င္ပဲ ပိုင္ဆိုင္ထားရတာ။ ခုခ်ိန္ထိေပါ႔။ တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳး ေရာဂါေတြ အလွ်ိဳလွ်ိဳနဲ႔ ဘယ္ကေနမွန္းမသိဘဲ ၀င္၀င္လာတတ္လြန္းလို႔ လူမ်ားတကာရဲ႔ “အဲ႔ေလာက္ေတာင္ပဲ ေပ်ာ႔ရလား? အားအားရွိဖ်ားေနတယ္ေနာ္? ဒီလိုမ်ိဳးသာဆို အသက္ႀကီးရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ? နင္ေတာ႔ မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္?” ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေအာက္မွာ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္စြာနဲ႔ ျပန္ေျဖစရာ စကားမရွိခဲ႔ပါဘူး။ ေမာင္ႏွစ္မသားခ်င္း အရင္းအခ်ာဆိုတာ တစ္ေယာက္တစ္ေလမွ မရွိတဲ႔ ကၽြန္မ၊ မိဘေတြရဲ႔ ပံုေအာၿပီး ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္တစ္ခုကို ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ပိုင္ဆိုင္လို႔ စိတ္ပ်က္စရာ ေန႔ရက္ေတြကို အားတင္းၿပီး ေက်ာ္လႊားေနရတယ္။ ေသမင္းဆိုတာ မ်က္ႏွာမလိုက္တတ္ဆံုးေသာ၊ ဘာနဲ႔မွ လာဘ္ေပးလို႔ မလႊတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသာ အမွန္တရားရဲ႔ ခါးသီးတဲ႔ ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးေပါ႔။ တကယ္လို႔မ်ား ေသမင္းက မဆိုင္းမတြ လက္မရြံ႕ဘဲ တစ္ေခ်ာင္းတည္းသာ ပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ရတဲ႔ အသက္ကို ႏႈတ္ယူမယ္ဆိုရင္လဲ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ ဆယ္ရက္ပဲက်န္ေတာ႔မယ္႔ အခ်ိန္ကို ေရာဂါဆိုးဆိုးရြားရြား တစ္စံုတစ္ရာနဲ႔ နာက်င္တဲ႔ ေ၀ဒနာကို အိပ္ရာထက္မွာ ခံစားၿပီး မကုန္လြန္ခ်င္ဘူး။ ကုိယ္႔အနီးနားက ကိုယ္႔ကိုခ်စ္တဲ႔ လူေတြ မ်က္ရည္လည္ရြဲနဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ေ၀ဒနာခံစားေနရတာကို မျမင္ေစခ်င္ဘူး။ မျမင္ခိုင္းရက္ဘူး။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လဲ သူတို႔ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မခြဲႏိုင္ဘူး။ မခြဲရက္ဘူးေလ။


အခ်ိန္ေတြကို ရပ္တန္႔ေပးထားပါလား
ခဏေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ပါ။
ဟင္႔အင္း……
လာမေခၚနဲ႔ဦး
အဆင္သင္႔မျဖစ္ေသးဘူး။
ဘယ္ခ်ိန္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ မေမးနဲ႔
ငါ…ေျဖစရာ စကားမရွိဘူး။

ဆယ္ရက္တဲ႔ ……
နည္းလိုက္တာ။
ေန႔စြဲေတြက တြန္းတိုက္လို႔
ေန႔သစ္ကို ကူးေျပာင္းဖို႔ အားယူေနတယ္။
နာရီေတြကလဲ
တစ္ခ်က္ခ်က္နဲ႔
အခ်ိန္မွန္လည္ပတ္ရင္း
ေအာင္ႏိုင္သူတစ္ဦးရဲ႔
အျပံဳးမ်က္ႏွာနဲ႔
ငါ႔ကို ေလွာင္ရယ္ေနၾကတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ။
ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ ?
ေတြးရင္း….ရက္ေတြကုန္လြန္ကုန္ၿပီ။
အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ႔ဘူး။
ပထမဆံုး သတိရမိတာက ဘုရားသခင္ကိုေပါ႔။
ဟုတ္တယ္……
ငါ…ဘုရားရွိခိုးရင္းနဲ႔ တရားရိပ္မွာ ေအးခ်မ္းမႈကိုရွာရမယ္။
သံေယာဇဥ္ အပူမီးေတြနဲ႔ ေလာင္ၿမိွဳက္ေနလို႔ အသိဥာဏ္ေတြ ခ်ိနဲ႔ကုန္တာ။
ေသစမ္း…. ဟင္႔အင္း….
ဘာလို႔ ဒီအခ်ိန္မွာမွ ဒီေ၀ါဟာရႀကီးက ငါ႔အတြက္ ခါးသီးေနတာလဲ။
မေျပာနဲ႔ အဲ႔ဒီ ေသစကားေတြ။
ဟား…….ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ထိ ငါ တရားမရေသးဘူးပဲ။


မၾကည္႔န႔ဲ
အဲ႔လိုမ်က္လံုးေတြနဲ႔
သနားစရာမလိုဘူးေလ။
ဒီလမ္းဟာ အားလံုးအတြက္
ေဖာက္ထားတာ။
တစ္ေန႔က်ရင္
ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ မတူညီနဲ႔ေနရာစံုက
အတူတူ ေလွ်ာက္ရမွာပဲ။

မ်က္ခြံေတြေလးလာၿပီ။
အင္း………..
ငါ မလိုခ်င္တဲ႔ အခ်ိန္တစ္ခု
အေရွ႔မွာ ငုတ္တုတ္ေရာက္ေနၿပီ။
သြားရေတာ႔မယ္။
မ်က္စိဖြင္႔မရေတာ႔ဘူး။
မငုိနဲ႔ေလ။
မငုိနဲ႔……
ငါေနာက္ဆံမတင္းခ်င္ဘူး။
အသံေတြ မၾကားရေတာ႔ပါလား…..
အိုး………….
ငါကိုယ္တိုင္ရဲ႔
ငါ႔ရုပ္ကလာပ္ ေရွ႔မွာ လွဲေလ်ာင္းေနပါလား…
ဒါဆို…ငါ………

မေသခင္ဆယ္ရက္ကို ကဗ်ာနဲ႔ေရးလိုက္တာ။ အဟတ္။ တကယ္ပဲ ေသသြားသလိုခံစားရတယ္။ ဆယ္ရက္မွာ လူမ်ားေတြလို ဘာလုပ္မယ္။ ဘယ္သြားမယ္။ ဘာစားမယ္နဲ႔ ကၽြန္မ အခ်ိန္ေတြမကုန္ပဲနဲ႔ အေတြးေတြ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ရင္းပဲ ေသသြားမယ္ထင္တယ္။ အင္း….ဒီေခါင္းစဥ္ေလး ေရးရတာ အက်ိဳး အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဆယ္ရက္ မေျပာနဲ႔ နက္ျဖန္ဘာျဖစ္မယ္ ဆိုတာေတာင္ ႀကိဳသိခြင္႔မွမရွိတာပဲ။ ဒီေန႔ လတ္တစ္ေလာ တန္ဖိုးရွိတဲ႔အခ်ိန္ ေတြကို အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်မယ္ေလ။ မဖိတ္ေခၚဘဲ ေရာက္လာတဲ႔ ၀မ္းနည္းမႈေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး အာခံရင္းနဲ႔ လုပ္ခ်င္တာေတြ၊ လုပ္မယ္႔ အရာေတြကို ေသမင္းဆိုတဲ႔ ကိုရုပ္ဆိုး မလာခင္ စုတ္တံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လွပတ႔ဲ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ ျခယ္မႈန္းထားမယ္။

ေခးေရာ့စ္

Tuesday, September 9

ေခးေရာ႔စ္ဆိုတာ #$%*@#$

ကိုယ္႔ရဲ႕နာမည္ ---------- chaos

ကိုယ္႔ကို သူငယ္ခ်င္းေတြကဒီလိုေခၚတယ္ ---------- ေခးေရာ႔စ္၊ ေၾကးအိုး၊ ေၾကးအိုးေလး၊ ေခးေခး၊ ညီမေလး၊ အစ္မေခး၊ ေခ်ာ၊ မေခ်ာ

ကိုယ္ဒီမွာေနတယ္ ---------- မိဘအိမ္မွာ (အခုလက္ရွိကို ေျပာတာ အဟဲ)

ကိုယ္႔ဆီဖုန္းဆက္ခ်င္ရင္ ---------- အင္းးးးအျမဲေျပာေနလို႔ အားမွာမဟုတ္ဘူး။ မေပးေတာ႔ဘူးေနာ္။

ကိုယ္႔ရဲ႕အၾကိဳက္ဆံုးေတြက-

အေရာင္ဆိုရင္ ---------- အျဖဴ၊ အနီ၊ အနက္

အ၀တ္အစားဆိုရင္ ---------- လိုက္မယ္ထင္တာ အကုန္ႀကိဳက္တယ္။ ဖိနပ္ကေတာ႔ All Star ခေရဇီ

အစားအစာဆိုရင္ ---------- ၾကက္ေကာင္လံုးေၾကာ္၊ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္၊ ထမင္းေပါင္း ဆက္ေျပာရင္ မကုန္ေတာ႔ဘူး။

ပစၥည္းဆိုရင္ ---------- ဖတ္လို႔ေကာင္းတဲ႔ စာအုပ္။

သီခ်င္းဆိုရင္ ---------- ဆူဆူညံညံေတြ နားေထာင္ေတာ႔ လူမ်ားေတြက နားၿငီးတယ္တဲ႔။

စာေရးဆရာ ---------- ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုႀကိဳက္တယ္။

စာအုပ္ ----------- ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဖတ္ျဖစ္တယ္။

Life style ---------- ရိုးရိုးရွင္းရွင္းနဲ႔ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔လူက ကိုယ္႔အနားမွာ အျမဲရွိေနရင္ ျပည္႔စံုပါၿပီ။ ဘ၀ဆိုတာ တိုတိုေလးပါ။ အဲ႔ဒီခဏတာမွာ တန္ဖိုးရွိတဲ႔အခ်ိန္ေတြကို ကိုယ္႔ကိုတန္ဖိုးထားတဲ႔လူနဲ႔ ကုန္ဆံုးခြင္႔ရခ်င္တယ္။

ကိုယ္႔ရဲ႕၀ါသနာ ---------- သီခ်င္းနားေထာင္တယ္။ စာအုပ္ဖတ္တယ္။ ဘေလာ႔ေရးတယ္။ ကဗ်ာေရးတယ္။ ကဗ်ာေတြ ဘေလာ႔ေတြ လိုက္ဖတ္တယ္။ ဂီတာတီးတယ္ ( ေဘးကလူမ်ား နားပိတ္ထားရသည္။ အသံေသး အသံေၾကာင္နဲ႔ ေႏွာင္႔ယွက္ေသာေၾကာင္႔)

အလိုခ်င္ဆံုးလက္ေဆာင္ ---------- သူေပါ႔။ ေပးမယ္ေျပာၿပီး အခုထိမေပးေသးဘူး။ Pooh ရုပ္ေလးလိုခ်င္လို႔ပါဆို။ အႀကီးႀကီးေလး ဘာေလးနဲ႔ ဟြန္႔။

ကိုယ္႔ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူက ---------- မိဘႏွစ္ပါး၊ ကၽြန္မ၏ အေဒၚနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ “ သူ ”

ကိုယ္႔ရဲ႕ အေလးစားဆံုးသူက ---------- My Parents, My teacher နဲ႔ ကၽြန္မကို မေမြးခဲ႔ေသာ အားလံုးက ေလးေလးစားစားေခၚေသာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႔ အေမ၊ ၿပီးေတာ႔ My quarter half :P

ကိုယ္႔ရဲ႕ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက ---------- အစ္မ၊ ညီမေလးနဲ႔ ကၽြန္မကို နားလည္ေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား

ကုိယ္႔ကို အမ်ားဆံုးနားလည္မွဳေပးႏိုင္သူက ---------- ကၽြန္မရဲ႔ “သူ”

ကိုယ္႔ရဲ႕ အမုန္းဆံုးသူက ---------- လူမ်ားအတင္းေျပာျခင္းျဖင္႔ အခ်ိန္ကို ကုန္ဆံုးေနေသာ လူမ်ား။ ေ၀ဖန္ အျပစ္တင္ရတာကို အားရေက်နပ္သူမ်ား။

ရင္အခုန္ဆံုးအခ်ိန္---------- အတူတူေလွ်ာက္လည္ၿပီး အေဖေတြ႔မွာစိုးလို႔။ အဲ႔ခ်ိန္က ရင္အခုန္ဆံုးပဲ။ ေတြ႔မ်ားေတြ႔ရင္ ဆိုၿပီးေတာ႔ေလ။ အမယ္ေလးေနာ္ ေျပာရင္းေတာင္ ရင္ခုန္လာျပန္ပီ။ :P

အေၾကာက္ဆံုးအခ်ိန္ ---------- သရဲႏွင္႔ေတြ႔မည္႔ အခ်ိန္။ ( ရွိတာ မရွိတာ အပထား။ ေၾကာက္တာကေတာ႔ အသားကုန္ပဲ)

အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ ---------- ႏွစ္ေယာက္အတူရွိခ်ိန္။

အမွတ္တရေန႔ ---------- January 13, February 16 and 27

ဆုေတာင္းတုိင္းသာျပည္႔မယ္ဆိုရင္ေတာင္းမဲ႔ဆု ---------- သူ အျမဲက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔……

အခ်စ္ဆိုတာ ---------- ႏွလံုးသားကေန စည္းခ်က္ညီညီနဲ႔ လွပတဲ႔ သံစဥ္ေလးေတြ ေမြးထုတ္ေပးတဲ႔ ကဗ်ာ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ မသိလိုက္ရတဲ႔ အခ်ိန္တစ္ခုမွာ အဲ႔အခ်စ္ဆိုတဲ႔ေကာင္က ႏွလံုးသားထဲမွာ အခန္႔သား ေနရာယူၿပီးေနၿပီေလ။

အမုန္းဆိုတာ----------အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခိုးယူစားသံုးၿပီး အတိဒုကၡေရာက္ေအာင္ ႏွိပ္စက္တဲ႔အရာ။

အလြမ္းဆိုတာ----------မရွိရင္ ပိုေကာင္းမယ္။ လြမ္းရတာ ေမာလို႔ဆိုသလိုပဲ။ အင္း….ဒါေပမယ္႔ အလြမ္းဆိုတာ အခ်စ္ရဲ႔ တမန္ေတာ္မ်ားလား။

သံေယာဇဥ္ဆိုတာ---------- ႏြံတစ္ခုလိုပဲ။ ရုန္းေလ နစ္ေလ။

ဘ၀ဆိုတာ ---------- Life is life but always full of ups and downs. ဘ၀အေၾကာင္းကို ဒီလို ကဗ်ာေလးေရးဖူးတယ္။

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ---------- ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းနဲ႔ ကိုယ္႔အေပၚမွာ အျမဲေျပာဆိုဆံုးမတယ္။ နားလည္တယ္။

ခ်စ္သူဆိုတာ ---------- အရိပ္တစ္ၾကည္႔ၾကည္႔နဲ႔ လိုအပ္ခ်က္မွန္သမွ်ကို အျမဲျဖည္႔ဆည္းေပးတဲ႔သူ၊ နားလည္မႈ၊ ေမတၱာ နဲ႔ သစၥာတရားကို စြဲျမဲထားၿပီး ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးခ်စ္ေနတဲ႔သူ၊ ခ်စ္မိတဲ႔သူ။

ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ဒီလိုထင္တယ္ ----------တဇြတ္ထိုး၊ ေခါင္းမာတယ္။ ေဒါသႀကီးတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ႔ ေသြးေအးၿပီး ကလဲ႔စားေခ်ဖို႔ အားထက္သန္တတ္တယ္။ တစ္ခုမွ မေကာင္းဘူးေနာ္။ ခင္ေတာ႔ခင္တတ္တယ္။ ခင္ၿပီဆို ေရပက္မ၀င္နဲ႔ ေလေပါတတ္တယ္။

ကိုယ္႔ရဲ႕လက္ဆြဲေဆာင္ပုဒ္က ---------- Do unto others as you would have others do unto you

အေျပာခ်င္ဆံုးစကားတစ္ခြန္း ---------- Whether you do right or wrong there may be at least one person to put the blame on you. It’s good to do your best regardless of people’s criticism.


ကဲကဲ ေအာင္မ်ိဳးဟန္က တက္တယ္ဟ ဆိုလို႔ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္မ ဖိုးဖိုးတစ္၀မ္းကြဲ ဂ်ဴလိုင္ဖုိုးဖိုးကလဲ ခ်က္တင္ကေနတက္တယ္ဟာတဲ႔။ သူမ်ားကတက္လို႔ လိုက္တက္ၿပီးၿပီ။ မနည္းတိုးတက္လိုက္ရတယ္။ ျပဳတ္က်က်န္ခဲ႔မွာစိုးလို႔။ ကိုရန္ေအာင္ႀကီး၊ ကိုအတာနဲ႔ ယိမ္းႏြဲ႔ပါးမွ ညီအစ္ကိုမ်ားကို ဆက္တက္ခ်င္တယ္။ ေရးေပးမယ္မလား။ သိတယ္ေနာ္။ ရုပ္ေခ်ာသေဘာေကာင္းႀကီးေတြ။

ေခးေရာ႔စ္

Thursday, February 28

ခဏေတာ႔ေ၀းရဦးမယ္

အခုရက္ပိုင္းရံုးက ေနရာေျပာင္းမွာနဲ႔ အင္တာနက္လဲအဆင္ေျပမွာမဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ အဲ႔ဒါ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ ဘေလာ႔ေလး ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္မတယ္ရင္းေတြနဲ႔ ခဏေတာ႔ေ၀းရဦးမယ္။ အဆင္ေျပတဲ႔ေန႔ျပန္ေတြ႔ၾကမယ္ေလ။

ေခးေရာ႔စ္

Tuesday, February 26

ကဗ်ာခ်စ္သူ အသက္တစ္ရက္ႀကီးေသာေန႔


လူ႔ေလာကကိုစေရာက္ကတည္းက အေဖနဲ႔အေမကို ဒုကၡေပးခဲ႔တဲ႔ သမီးမိုက္ အသက္တစ္ရက္ႀကီးျပန္ၿပီ။ အခုခ်ိန္ထိလဲ ဘာရယ္မွ မည္မည္ရရ ေက်းဇူးမတံု႔ျပန္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး။ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ သမီးဆိုးေလးကို အႏြံတာခံေပးတဲ႔ အေဖနဲ႔အေမ သို႔........................

မသိတတ္စအ႐ြယ္ လြန္ေျမာက္လိ္ု႔
မ်က္စိ တစ္မွိတ္ လွ်ပ္တစ္ျပက္အတြင္း
သမီး လူလားေျမာက္ခဲ႔ပါၿပီ။
စကၠန္႔မလပ္ ဂ႐ုဏာမျပတ္ဘဲ
ေမတၱာနံ႔ထံုသင္းတဲ႔ မိဘရင္ခြင္မွာ
သမီးဘ၀လံုျခံဳခဲ႔တာ ယေန႔ထိပါ။

သမီးမ်က္ႏွာ တစ္ခ်က္မညိႈးသာဘဲ
လိုအင္ဆႏၵ အ၀၀ကို
တတ္စြမ္းသမွ် ျဖည္႔ဆည္းလို႔
ခ်စ္သမီးေလး စိတ္လန္းဖို႔တဲ႔…
အရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႔ ခ်စ္တဲ႔
သမီးေလး ငိုခ်င္းက သည္းေျခရင္းကို
ဓားလက္နက္နဲ႔ ျဖည္းျဖည္းဆြသလို
ေ၀ဒနာ လႈိင္းတံပိုး ရင္မွာတိုးလို႔ဆိုတဲ႔
ခ်စ္ေဖေဖနဲ႔ေမေမ။

ခ်စ္သမီး ျပံဳးရင္
ႏွလံုးဘ၀င္ လန္း႐ႊင္လို႔
ႏြဲ႔ဆိုးဆိုးလဲ အျပံဳးမပ်က္ဘဲ
အႏြံတာခံျမဲ ေက်နပ္ဆဲ
ဲ စိုးရိမ္မကင္း ခ်စ္စိတ္ျပင္းတဲ႔
မိဘစိတ္ရင္းမွန္ကို သမီးမိုက္ခံစားရင္း
ျပဳမွားမိတဲ႔ ျပစ္မ်ိဳးမ်ားကို ခြင္႔လႊတ္ပါလို႔…………..

တုမႏႈိင္းသာတဲ႔ မိဘေမတၲာ
ေက်းဇူးအနတၲ ႀကီးမားစြာ
ျပန္ဆပ္ဖို႔ရာ ႀကိဳးပမ္းကာ
ျမဴတစ္မႈန္ေက်ဖို႔ ၾကာေညာင္းလို႔
အခ်ိန္မကုန္ေစနဲ႔စို႔………

ေခးေရာ႔စ္

ကဗ်ာေလးက ကၽြန္မ တစ္ခါတင္ဖူးတဲ႔ကဗ်ာေလးပါ။ (27.02.2008)ေန႔မွာက်ေရာက္မယ္႔ ကၽြန္မေမြးေန႔မွာ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ ကၽြန္မကိုသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကို ဂါရ၀ါျပဳခ်င္တဲ႔ ဆႏၵနဲ႔ အမွတ္တရ ထပ္တင္လိုက္တာပါ။ ကဗ်ာေလးဖတ္ၿပီးၿပီဆိုေတာ႔ ေမြးေန႔ကိတ္ေတြ သံုးေဆာင္သြားၾကပါဦး။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးေန႔လို႔အမည္တပ္ၾကတဲ႔ အသက္တစ္ရက္ ထပ္ႀကီးတဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔အတြက္ အမွတ္တရေပါ႔......








Monday, February 11

လက္ေဆာင္ေတြရမယ္ လက္ေဆာင္ေတြ :P

အလုပ္စ၀င္ကတည္းက ခရီးမထြက္ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာပီေလ။ ဒီတစ္ေခါက္ ရံုးကလူေတြနဲ႔ ခရီးထြက္ျဖစ္တယ္ အသြားတုန္းက တစ္လမ္းလံုး မေသာက္ပဲမူးတာ လိမ္႔ပိန္႔ေနတာပဲ....လူရုပ္ေတာင္မေပၚခ်င္ေတာ႔ဘူး သိတယ္မလား နဂိုကမွ ဘာရုပ္မွန္းမသိရတဲ႔အထဲ ပိုဆိုးေပါ႔။ အဟဲ ေလရွည္ေနတာ ေခ်ာတီး ေခ်ာတီး... အဲ႔လိုနဲ႔ပဲ ပုဂံၿမိဳ႔ကို အလည္တစ္ေခါက္ထပ္ေရာက္သြားခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ရက္၊ႏွစ္ရက္ပဲ လည္လိုက္ရတယ္ ျပန္လာရျပန္ေရာ အခုေတာ႔အလုပ္ခြင္မွာေပါ႔... မုန္႔ေတြ၊ ပစၥည္းေတြ ဓါတ္ပံုရိုက္မို႔ဟာေလ ဟဲ...မရိုက္လိုက္ရဘူးျဖစ္သြားလို႔ လက္ေဆာင္ေတြကို ဒီလိုစီစဥ္ထားေပးတယ္ေနာ႔........ခ်ိတ္ခ်ိဳးနဲ႔ေနာ္ ႀကိဳက္တာအကုန္ယူသြားဗ်ာ.

1. ဇီးယို အထုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ (မေလာက္မွာစိုးလို႔)
2. မက်ည္းေတာ္ဖီ (သံုးပိသာ)
3. ပုန္းရည္ႀကီး ( ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား)
4. အသုတ္စံု (စားပြဲတစ္ပြဲစာ) ေကာင္းလြန္းလို႔ေလ ထုပ္ျပန္လာတာ အ၀စားေနာ္ :D
5. ယြန္းဘူး အမ်ားရီး (မိန္းကေလးမ်ားအတြက္သာ)
6. ပိုးပုဆိုး ( ႀကိဳက္တာ ေရြး)
7. ပုဂံအမွတ္တရ တီရွပ္မ်ား ( ဆိုဒ္စံုပါတယ္ေနာ္)


အဟဲ ခ်ိတ္ခ်ိဳး၀ူးမလား ယူသြားေနာ္ ႀကိဳက္တာ အကုန္ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားရင္ေတာ႔ ဓါတ္ပံုနဲ႔တကြ တင္ပါ႔မယ္ရွင္

chaos

Wednesday, February 6

ေခးေရာစ္႔၏လတ္တေလာအေျခအေန

ရံုးမွာ အလုပ္ေတြနဲနဲရွဳပ္ေနတာရယ္၊ နက္ဖန္ကစလို႔ ေလးငါးရက္ေလာက္ခရီးထြက္ျဖစ္မွာနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ဘေလာ႔ေတြကိုလဲ မလည္ႏိုင္၊ ပုိစ္႔အသစ္ေတြလဲ မတင္ႏိုင္ျဖစ္ေတာ႔မွာမို႔ လာလည္တဲ႔ တယ္ရင္းအားလံုးကို ႀကိဳၿပီး ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ ျပန္လာရင္မုန္႔၀ယ္လာမယ္ေနာ႔။ :P

Saturday, January 26

ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမြးေန႔ပါေနာ္


ဟက္ပီး ဟက္ပီး ဟက္ပီး ဟက္ပီး ဘတ္ေဒး
လင္းထြန္းေရ ေမ႔တြားဒါ ေခြးလႊတ္တယ္ဟုတ္
ဟီးးးးးးးးးးးးးးးးးး

Monday, January 21

ေသျခင္းတရား

ေသျခင္းတရား ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ ေရွာင္ပုန္းမေျပးႏိုင္တဲ႔ အရာေတြထဲက တစ္ခုပါေနတယ္ေနာ္။ “ေသဆံုးျခင္း” ဆိုတဲ႔ အရာက ကၽြန္မတို႔ အေၾကာက္ဆံုး အရာေတြထဲမွာ ေမ႔ထားေပမယ္႔လည္း တစ္ေန႔ေန႔က်ရင္ ေရာက္ရွိလာမွာပါပဲေလ။ ေသတစ္ေန႔ ေမြးတစ္ေန႔ လူ႔ဘ၀ႀကီးမွာ တစ္ခါတစ္ေလ အရာအားလံုးခဏေမ႔ထားၿပီး ဘ၀ရဲ႔ တန္ဖိုးရွိတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္သန္းေနရတာလဲ အဓိပၸါယ္ရွိျခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ တိုးတက္ေနတဲ႔ ယေန႔ေခတ္ႀကီးထဲမွာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ဆိုတဲ႔ ေ၀ါဟာရႀကီးက လူ႔ေဘာင္ေလာက အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းမွာ တြင္က်ယ္စြာ ေနရာ၀င္ယူလာပီ။ တကယ္လို႔မ်ား ကၽြန္မတို႔ အားလံုးဟာ ေသမင္းကိုသာ လာဘ္ထိုးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ သိပ္ခ်စ္တဲ႔လူေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္မ်ား ႀကိဳးစားမိၾကမလဲမသိဘူးေနာ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေသမွာေၾကာက္တာဟာ ေသၿပီးသြားရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ ဘယ္သူကမွ မေျပာျပထားဘူးေလ။ ေသၿပီးသားလူေတြနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးေတြသာ ႀကိဳရွိေနရင္ေတာ႔ အနည္းအက်ဥ္းသေဘာေလာက္ေတာ႔ ျပင္ဆင္ထားခြင္႔ရွိမွာေပါ႔။ လူေတြရဲ႔ထူးဆန္းမႈကေတာ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာကႀကီးကို ေက်ာခိုင္းထြက္ခြာသြားၿပီဆိုရင္ အဲ႔ဒီ လူအတြက္ ပူေဆြးေသာကေရာက္ၿပီး ၀မ္းနည္းတုန္လႈပ္မိၾကတယ္။ တစ္ကယ္တမ္းေတာ႔ တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္မတို႔လဲ ဒီလမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရမွာပဲေလ။ ေသဆံုးတယ္ဆိုတဲ႔ စကားေလးတစ္ခြန္းကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာခြင္႔မေပးခ်င္ၾကဘူး။ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြက ကၽြန္မတို႔ဆီကို ကံမေကာင္းျခင္းေတြ သယ္ေဆာင္လာႏိုင္တယ္လို႔ လူေတြ ထင္ျမင္ယူဆထားၾကတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ ဘယ္လိုပဲေမ႔ထားေမ႔ထား လူတိုင္းရဲ႔ စိတ္ထဲတစ္ေနရာမွာ သူကေတာ႔ တိတ္တဆိတ္ ကိန္းေအာင္းေနတယ္။ ကၽြန္မတို႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႔ အခ်ိန္မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြ ေခတၱခဏ ေမ႔ေနၾကတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား ကၽြန္မတို႔ ေသဆံုးသြားရင္ေရာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ၀မ္းနည္းမႈဆိုတဲ႔ အရာေတြပါ တစ္ပါတည္း ေသဆံုးသြားမလား? ျပသနာကို ေျဖရွင္းခ်င္တဲ႔ လူတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္မႈဆိုတဲ႔ လမ္းစဥ္ကို က်င္႔သံုးၿပီး လြတ္ေျမာက္မႈတစ္ခုကို ရွာေဖြၾကတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ သူတို႔ သိပ္တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္။ ျပသနာကို ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္႔ ေသဆံုးျခင္းမမည္တဲ႔ နည္းလမ္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဘာလို႔ ဒီလမ္းကိုမွ ခံုမင္စြာေရြးခ်ယ္ေနလဲ ဆိုတာ နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ ေသဆံုးျခင္းဆိုတာ ျပသနာေပါင္းမ်ားစြာရဲ႔ အဓိက ေသာ႔ခ်က္မဟုတ္ဘူးေလ။ တကယ္လို႔မ်ား ဒီျပသနာေတြကို ၾကံ႔ၾက႔ံခံ တြန္းလွန္ႏိုင္ခဲ႔ရင္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေရာင္ျခည္ေတြနဲ႔ ျပည္႔၀ေနတဲ႔ လွပတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြကို မၾကံဳေတြ႔ႏိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူ အတပ္ေျပာႏိုင္မလဲ? တကယ္တမ္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုသတ္ေသတာ ကိုယ္တစ္ဦးတည္း ေသဆံုးသြားရံုတင္မကဘူး က်န္ရစ္ခဲ႔မယ္႔ မိသားစု၀င္ေတြကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စိတ္ထိခိုက္ေစမယ္ဆိုတာ သူတို႔ မသိသြားၾကဘူးလား။ ေအာ္ ေသျခင္းတရားအေၾကာင္းကို အက်ယ္တ၀င္႔ စဥ္းစားမိတဲ႔ အခ်ိန္တိုင္း လက္ရွိအသက္ရွင္ေနထိုင္ေနတဲ႔ ဘ၀ေလးဟာ ပိုအသက္၀င္ တန္ဖိုးရွိလာသလိုခံစားရတယ္။ ဘ၀ႀကီးက ပစ္ထုတ္လိုက္တဲ႔ ဒုကၡေတြကေတာ႔ လူတိုင္းကိုယ္စီလက္ထဲမွာ ဆုပ္ကိုင္မိရက္သားပါပဲ။ ျဖစ္လာမယ္႔၊ ၾကံဳေတြ႔လာမယ္႔ အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုအဖံုကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ေတာ႔ အနည္းဆံုး ႀကိဳးစားၾကည္႔သင္႔တာပဲေလ။ လူေတြအားလံုးဟာ ေသျခင္းတရားကို နက္နက္နဲနဲနားလည္ၾကတယ္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အတိုက္အခိုက္ေ တြကိုရပ္ဆိုင္းၿပီး ဘ၀ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျဖတ္သန္း ေနၾကမလားပဲေနာ္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခြင္႔လႊတ္နားလည္ေပးၿပီး ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုး ေပ်ာ္စရာအတိနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ ေနရာေလးအျဖစ္ တည္ရွိေနရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။ ကၽြန္မကိုကၽြန္မ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ရတဲ႔လူေတြ အတြက္ ကၽြန္မရဲ႔ ရင္တြင္းတစ္ေနရာက ခုန္ထြက္လာတဲ႔ စကားေလးေတြကေတာ႔ ဒီေန႔လုပ္ႏိုင္တာကို မနက္ျဖန္အထိမေရ႔ႊ႔နဲ႔…….မဟုတ္ရင္ေတာ႔ ေသျခင္းတရား ၀င္ေရာက္ဖ်က္ဆီးသြားရင္ လွပတဲ႔ အိပ္မက္ေလးေတြ အက်ဥ္းတန္ကုန္ေတာ႔မွာပဲ…………………

ေခးေရာ႔စ္

Monday, December 31

၂၀၀၇ ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔

အခ်ိန္ဆိုတာႀကီးက မရပ္တန္႔ေနဘူး ေရြ႔လ်ားေနတယ္ လူေတြကလဲ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် အခ်ိန္ကို တြန္းကန္ရင္း၊ တိုက္ခိုက္ရင္း၊ က်ဆံုးရင္း၊ ျပန္ထရင္းနဲ႔ စကၠန္႔ေတြ၊ မိနစ္ေတြ၊ နာရီေတြ၊ ေန႔ေတြကို ျဖတ္သန္းေနရတယ္။ အခုဆိုရင္ ႏွစ္ေဟာင္းလို႔ လူေတြ ေျပာၾကတဲ႔ ၂၀၀၇ဟာ ကၽြန္မတို႔ကို ႏႈတ္ဆက္လို႔ အၿပီးထြက္ခြာဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၿပီေလ။ တကယ္တမ္း ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔လိုက္ေတာ႔လဲ ၂၀၀၇မွာ ျဖစ္ပ်က္သမွ် အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ေသြးပ်က္စရာေကာင္းေအာင္ ေျခာက္ျခားလိုက္ရတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြရွိသလို၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ၀မ္းနည္းမႈ၊ ၾကည္ႏူးမႈေတြနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြလဲရွိတယ္။ ဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပဲေပါ႔ေနာ္။ ျမင္႔လိုက္၊ နိမ္႔လိုက္၊ တက္လိုက္၊ က်လိုက္နဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါ ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီးရတဲ႔ သင္ခန္းစာေတြက တစ္ဘ၀စာ အာဟာရေတြေပါ႔။ ႏွစ္ေလးတစ္ႏွစ္ ကုန္ဆံုးသြားေပမဲ႔ ၂၀၀၇ရဲ႔ ေန႔ေတြက ေဖ်ာက္ဖ်က္မရတဲ႔ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြ အျဖစ္ အတိတ္မွာက်န္ခဲ႔ၿပီ။ ႏွစ္ကုန္ရက္ေနာက္ဆံုးေန႔မွာ ေျပာၾကတဲ႔ စကားေလးတစ္ခြန္း "ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ" တဲ႔။ ႏွစ္သစ္ ႏွစ္သစ္ဆိုတာ ဘ၀သစ္တစ္ခု မဟုတ္တာေတာ႔ေသခ်ာတယ္။ ႏွစ္ေဟာင္းက ကိစၥေတြကို ႏွစ္သစ္ကို မသယ္သြားရမွာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ အဆုိး အေကာင္းကို အက်ိဳးအေၾကာင္းေလးနဲ႔ နာယူၿပီး တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ေတာ႔ ေကာင္းမယ္ေနာ္။ ႏွစ္ေဟာင္းရဲ႔ ေနာက္ဆံုးရက္ေလးကို အစကေတာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ေလးနဲ႔ ပိုစ္႔ေလးေရးမယ္ စိတ္ကူးထားတာ အခုေတာ႔လဲ ကိုယ္႔ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ေရာျပြန္းၿပီး ေနာက္ဆံုးရက္ေလး အက်ည္းတန္သြားမွာလဲ စိုးရိမ္လာၿပီ။ တကယ္ေတာ႔ ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုေနတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္သံေတြၾကားမွာ ႏွစ္ေဟာင္းေလးက အထီးက်န္ၿပီး လြမ္းက်န္ရစ္ခဲ႔မွာကို ကၽြန္မတို႔ ထည္႔မတြက္မိဘူး။ ဒီဇင္ဘာေနာက္ဆံုးေန႔ေရ မထားခဲ႔ခ်င္လဲ ထားခဲ႔ရေတာ႔မယ္။ ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔တယ္ေနာ္။ ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္မေတြ႔ရမွန္းသိေပမယ္႔ သတိတရနဲ႔ အမွတ္ရေနမွာပါ............

chaos

Sunday, December 16

ေခးေရာစ္႔၏ တစ္ေန႔တာ

တကယ္တမ္းေတာ႔ ေခးေရာစ္႔ရဲ႔ တစ္ေန႔တာက အမ်ားသူငါေတြလို ျဖတ္သန္းေနရတာပါပဲ။ ေန႔တစ္ေန႔ ေမြးဖြားျခင္းမွ စလို႔ ကၽြန္မရဲ႔ ေန႔စဥ္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြက ဟိုး..........ေန႔တစ္ေန႔ ေသဆံုးခ်ိန္ ေရာက္တဲ႔ထိ လံုးခ်ာလိုက္ေနတယ္။ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ ေမြးဖြားတာကို အူ၀ဲ လို႔ေတာ႔ မေအာ္ပါဘူး.......ကလင္........ကလင္........ဆိုၿပီး ကိုႏႈိးစက္က ေခးေရာ႔စ္ အိပ္ရာထဲက မခြာမခ်င္း အသံနဲ႔ကို ႏွိပ္စက္တာ။ ဘာရမလဲ ေခးေရာ႔စ္ပဲဟာ သိတယ္မလား။ သူ႔ကို ပိတ္ၿပီးဆက္အိပ္လုိက္တာပဲ။ ၇နာရီ ၁၅ ေလာက္မွ ကုန္းရုန္းထၿပီး က်ဴရွင္ေျပးရတယ္။ က်ဴရွင္ေရာက္ရင္ လူမ်ားေတြက အျမဲေမးတယ္။ နင္ေခါင္းေရာ ၿဖီးလာရဲ႔လားတဲ႔။ ဟဲ.....ေအး ငါက်ဴရွင္ေနာက္က်မွာစိုးလို႔ ေခါင္းကို ေရပဲဆြတ္လာတယ္လို႔။ က်ဴရွင္က ဆင္းေတာ႔ အိမ္ကို ဆိုင္ကယ္မတရား ေမာင္းျပန္ၿပီး ရံုးအမီ တစ္ခုခုစားၿပီး ေျပးရျပန္ေရာ။ ရံုးေရာက္ေတာ႔လဲ မီးအေျခအေနကို ၾကည္႔ရေသးတယ္။ သူမလာဘူးဆိုရင္ ကၽြန္မ ငိုင္တိုင္တုိင္ျဖစ္ၿပီ။ ဟုတ္တယ္ေလ မီးကျပတ္ေနေတာ႔ ဘေလာ႔လဲ လည္လို႔မရ၊ ခ်က္တင္လဲထိုင္မရနဲ႔။ ဘာလုပ္မရတဲ႔ အဆံုး အဲ႔မုန္းစရာ ေကာင္းတဲ႔မီးကိုပဲ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ ေျပာၿပီး အားတဲ႔အခ်ိန္ စာဖတ္ေနလိုက္တယ္။ ၿပီးတစ္ေန႔တာ ရံုးအလုပ္ေတြ လုပ္စရာရွိတာလုပ္ရင္းနဲ႔ ေန႔ခင္းစာကို အျမဲတမ္း ၁နာရီ ပတ္၀န္းက်င္မွာစားတယ္။ ၿပီးေတာ႔လဲ အလုပ္ေတြ၊ ဘေလာ႔ေတြနဲ႔ ဆက္ရွဳပ္ရင္း ေန႔တစ္ေန႔က ေသဆံုးဖို႔ ညည္းတြားသံၾကားေတာ႔မွ ေအာ႔ေအာ္ ေခးေရာစ္႔တစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ရေတာ႔မွာပဲလုိ႔ သိလိုက္တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔လဲ က်ဴရွင္ေျပးရျပန္ေရာ။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ပါတ္သက္တဲ႔ သင္တန္းတစ္ခုမွာ ေက်ာင္းသူသြားလုပ္တယ္။ ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အိမ္မွာ ေခးေရာ႔စ္ရဲ႔ တပည္႔ေက်ာ္က ငုတ္တုတ္ထုိင္လို႔ သူ႔ဆရာမကို ေစာင္႔ေနတယ္။ သူ႔လဲျမင္ေရာ လူက အေမာဆို႔ခ်င္လာၿပီ။ တစ္ေနကုန္ လုပ္ထားေတာ႔ ေမာေနၿပီေလ။ ေမာေမာနဲ႔ပဲ သူ႔ကိုစာသင္ေပးၿပီး ၉နာရီေလာက္မွ ကိုယ္ပိုင္ အခ်ိန္ေလးရမလားၾကံတယ္။ မ်က္ခြံေတြက ေလးၿပီးဖြင္႔မရေတာ႔ဘူး။ မရဘူး ကၽြန္မသူ႔ကို အရွံဳးမေပးဘူး......စာဖတ္ဦးမယ္ဆိုၿပီး စာအုပ္ေကာက္ကိုင္ လုိက္တာ ကၽြန္မ အႏိုင္ေတာ႔ရလိုက္တယ္ သူ႔ကို ....ဒါေပမယ္႔ မ်က္လံုးေတြ ျပဴးၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မရေတာ႔ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္တစ္ရက္ကို ကူးေတာ႔မယ္။ ငါ အားရွိဖို႔လုိတယ္ ဆိုၿပီး အိပ္လိုက္ရတယ္။ ကၽြန္မ တစ္ေန႔တာေလး ကေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ခ်စ္မ အမႊာေရ အိုေကတယ္ဟုတ္။

ဆက္လက္ၿပီး
ပိစိေကြးညီမေလးႏွင္းသဇင္ရယ္၊ ေမာင္ေလးဖိုးသူေတာ္ရယ္၊ ကိုေတရယ္၊ မကပ္တဲ႔ ကိုပီေကရယ္ကို ဆက္တက္မယ္။ သူတို႔တစ္ေန႔တာကိုလဲ ကၽြန္မသိခ်င္တယ္။ သူတို႔ကေျပာျပမွာသိလား။ အရမ္းသေဘာေကာင္းက်တာေလ :P

chaos

Friday, December 14

ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး

ဒီေန႔ကေတာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ပိုစ္႔ေလးနဲ႔ တယ္ရင္းေတြကို ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံတစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ႔ အဓိပၸာယ္ေလးေတြေပါ႔...... အသံုးတည္႔ၾကပါေစေနာ္။

H.O.L.L.A.N.D
Hope our love lasts and never dies.
ငါတို႔ရဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာ အျမဲတည္တ႔ံၿပီး ဘယ္ေတာ႔မွ မေသဆံုးဖို႔ ေမွ်ာ္လင္႔တယ္။

I.T.A.L.Y
I trust you and love you.
ငါနင္႔ကို ယံုလဲယံုၾကည္တယ္ ခ်စ္လဲခ်စ္ပါတယ္။

L.I.B.Y.A
Love is beautiful, You also.
ေမတၲာတရားဟာ လွပသလိုပဲ...........နင္လဲ အတူတူေပါ႔။

F.R.A.N.C.E
Friendship remains and never can end.
ခင္မင္မႈဟာ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေနၿပီး ဘယ္ေသာအခါမွ အဆံုးသတ္မသြားဘူး။

C.H.I.N.A
Come here! I need affection.
ဒီနားလာခဲ႔ပါ။ ငါလိုအပ္ေနတာက အၾကင္တရားေတြေပါ႔။

B.U.R.M.A
Between us, remember me always.
ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ငါ႔ကို အျမဲ သတိရေပးေနပါ။

N.E.P.A.L
Never ever part as lovers.
ခ်စ္သူ ႏွစ္ေယာက္အျဖစ္ကေန ဘယ္ေတာ႔မွ မခြဲခြာဘူး။

I.N.D.I.A
I nearly died in adoration.
ေလးစားျမတ္ႏိုးမႈၾကားမွာ ငါေသဆံုးေတာ႔မလားဘဲ။

C.A.N.A.D.A
Cute and naughty action that developed into attraction.
ခ်စ္စရာေကာင္းျခင္းနဲ႔ ဆိုးသြမ္းတဲ႔ အျပဳအမူေတြဟာ ဆြဲေဆာင္မႈ ပိုျဖစ္ေစတယ္။

K.O.R.E.A
Keep optimistic regardless of every adversity.
အတိဒုကၡဆင္းရဲ တိုင္းကို လ်စ္လ်ဴရွဳၿပီး အေကာင္းျမင္၀ါဒကို လက္ကိုင္ထားၾကည္႔ရေအာင္။

P.E.R.U
Phorget everyone...................remember us.
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကလြဲရင္ က်န္တာေတြ အားလံုးေမ႔ပစ္လိုက္။

T.H.A.I.L.A.N.D
Totally happy. Always in love and never dull.
ၿပီးျပည္႔စံုေသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ------------အခ်စ္နဲ႔ အျမဲ မကင္းကြာဘူး-------အခ်စ္ေတြ ဘယ္ေတာ႔မွ ေမွးမွိန္မသြားဘူး။
chaos

Monday, December 10

ကၽြန္မနဲ႔ဘေလာ႕

ကၽြန္မ ဘေလာ႔စေရးတာ friendster မွာပါ။ အဲ႔တုန္းက ပိုစ္႔ေလးတင္ၿပီး ပီတိေတြ ျဖာလို႔ေပါ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မ တယ္ရင္းကိုခ်မ္းက ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ႔တစ္ခု လုပ္လို႔ရတယ္တဲ႔။ ျမန္မာလိုလဲ ေရးလို႔အဆင္ေျပတယ္ ေျပာေတာ႔ စိတ္၀င္စားၿပီး စက္တင္ဘာ လဆန္းေလာက္မွာ ကဗ်ာခ်စ္သူ ကို ေမြးဖြားဖို႔ စိုင္းျပင္းေတာ႔တယ္။ နစ္ခ္နိမ္းေလးကိုေတာ႔ အင္တာနက္ကို စတင္ေတြ႔ထိခြင္႔ ရတဲ႔အခ်ိန္ကတည္းက သေဘာက်တဲ႔ chaos ဆိုတဲ႔ နာမည္ေလးကို သံုးျဖစ္သြားတယ္။ chaos ဆိုတဲ႔ စာလံုးေလးကို အသံထြက္ေရာ၊ အဓိပၸါယ္ပါ ႏွစ္သက္လို႔ သံုးျဖစ္သြားတယ္ေလ။ မႏိုင္းႏိုင္း နဲ႔ ကိုရန္ေအာင္ ရဲ႔ ပိုစ္႔ေတြ ဖတ္ၿပီး ဘေလာ႔ဂါဘ၀ကို ခံယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္မိတယ္။ မိုးခ်စ္သူေလး နဲ႔လဲ friendster မွာကဗ်ာေတြ ဖတ္ရင္း တအားခင္သြားတယ္။ ဟိုးႏွလံုးသားရဲ႔ ေထာင္႔တစ္ေနရာမွာ ကိန္းေအာင္းေနတဲ႔ ကဗ်ာ၀ိဉာဥ္ ကိုႏိုးဆြေပးတဲ႔ ေကာင္မေလးကိုလဲ ေက်းဇူးတအားတင္ပါတယ္။ စက္တင္ဘာမွာ ပိုစ္႔တင္လို႔မွ သံုးေလးခု မရွိေသးဘူး။ ကိုနစ္တို႔ ဆံုဆည္းရာတို႔ ဖတ္ရတာ ဖတ္ဖတ္ေမာၿပီး ကိုယ္႔ဘေလာ႔ကို ပစ္ထားမိတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မရဲ႔ ဘေလာ႔က ကၽြန္မ ကိုယ္ပြားေလးဆို မမွားပါဘူး။ ကၽြန္မရဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ ေပါက္ကြဲထြက္တဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခုေပါ႔။ ကၽြန္မ မသိလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္တိုေလး အတြင္းမွာ သူ ကၽြန္မကို ေတာ္ေတာ္စိုးမိုးသြားတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မခ်စ္ဖူးတဲ႔ အခ်စ္မ်ိဳးနဲ႔ ကၽြန္မ သူ႔ကို သိပ္ခ်စ္သြားတယ္။ ကၽြန္မဘ၀မွာ သူမရွိေတာ႔ရင္ ဆိုတဲ႔ အေတြးက ေသြးပ်က္မတတ္ ေျခာက္ခ်ားေစခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မ သူ႔ကို တစ္ရက္မျမင္ရရင္ ေနမထိထိုင္မသာနဲ႔ ဘာမွလုပ္လို႔ မရဘူး။ သူရဲ႔လြမ္းမိုးမႈက ကၽြန္မကို အိပ္ပ်က္ညေတြ ဖန္ဆင္းေပးတဲ႔ အထိပါပဲ။ ဆီပံုးထဲက ႏႈတ္ဆက္သံေတြ၊ ကြန္မန္႔ေတြကို မ်ားျမင္ရရင္ သြားႀကီးၿဖီးၿပီး အေအးပတ္မတတ္ေပါ႔။ ကၽြန္မကသာ တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္၊ စြဲလန္းေနရတာ သူကေတာ႔ ကၽြန္မကို ဖုတ္ေလတဲ႔ ငပိရွိတယ္လို႔ေတာင္မထင္ဘူး၊ ကၽြန္မ သိပါတယ္ေလ၊ ဘေလာ႔ဂါဘ၀ရဲ႔ ပထမဆံုး ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ၿပီးတဲ႔ တယ္ရင္းေတြေရာ မဖတ္ရေသးတဲ႔ သူေတြေရာ ျပန္ခံစားေပးၾကပါဦး။ လာေရာက္လည္ပတ္တဲ႔၊ ခံစားခ်က္ေတြမွ်ေ၀ေပးတဲ႔၊ ခင္ဖို႔ေကာင္းတဲ႔၊ သံေယာဇဥ္ေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္နဲ႔ ကၽြန္မ ဒီေနရာေလးကေန အားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။ ကိုပီေက ေရ ဒီပိုစ္႔ေလးနဲ႔ဆို အဆင္ေျပတယ္ဟုတ္။

Forever Friend

When the world is cruel,
You make me feel secure;

When my view is blur,
You help me go far till it clears;

When I meet ups and downs,
You help me cure my wounds;

When obstacles block my ways,
You encourage me not to run away;

Though, people may come and go,
You are always there to save my soul;

So, once in a lifetime,
Forever friend is indeed my precious kind..........

chaos

Thursday, December 6

ကၽြန္မ၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္း

ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာ လူေတြအားလံုးရဲ႔ သည္းေျခႀကိဳက္ ခံစားမႈေလးေပါ႔။ တကယ္တမ္း လူတိုင္းအတြက္ အခ်ိန္တိုင္းမွာ လိုအပ္တဲ႔ အားေဆး တစ္ခြက္ဆိုလဲ မမွားပါဘူး။ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈကေတာ႔ လံုး၀ဆန္႔က်င္ဘက္ေပါ႔။ ကၽြန္မတို႔ သူ႔ကို အလိုမရွိေလ သူေရာက္လာၿပီး ေႏွာင္႔ယွက္ေလေပါ႔။ အခုကၽြန္မ ေျပာျပမယ္႔ သူငယ္ခ်င္းေလးကေတာ႔ ၀မ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ကံၾကမၼာက ဖန္တီးလိုက္တဲ႔ အေၾကာင္းေလးပါ။ ငယ္ငယ္ေလးထဲက ခင္တယ္၊ စကားေျပာျဖစ္တယ္၊ မ်က္မွန္းတန္းမိတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေလးေပါ႔။ ၉ တန္းႏွစ္မွာ ႏွစ္ေယာက္လံုး လပတ္စာေမးပြဲ တစ္ႀကိမ္မေျဖပဲ ၁၀တန္းမွာ အခန္းတူတူနဲ႔ စာၿပိဳင္ဘက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ၁၀တန္းေျဖၿပီး ေနာက္ပိုင္း မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ႔ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သူ ႏိုင္ငံျခားထြက္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္ေတာ႔ ၾကားမိတယ္။ သူက တစ္ဦးတည္းေသာသားေလ။ ငယ္ငယ္ေလးထဲက ရုပ္ရွင္ေတြၾကည္႔ၿပီးတိုင္း သားႀကီးလာရင္ ႏိုင္ငံျခားသြားမယ္ အျမဲေျပာတတ္တယ္။ လူမ်ားေတြ ခက္ခက္ခဲခဲ ႀကိဳးစားၿပီး ႏိုင္ငံျခားထြက္ဖို႔ လုပ္ေနခ်ိန္မွာ သူကေတာ႔ ေလွ်ာေလွ်ာရွဴရွဴနဲ႔ အေမရိကားကို ထြက္ခြင္႔ရသြားတယ္။ မၾကာဘူး သူအဲ႔မွာ အလုပ္ရသြားၿပီး ေငြကိုင္လုပ္ရတယ္ေလ။ သူတစ္ေယာက္ထဲ တိုက္ခန္းမွာေနတယ္ ဒါေပမယ္႔ သူအလုပ္လုပ္တဲ႔ ေနရာနဲ႔ေတာ႔ မေ၀းပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ မိုးသိပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ ေန႔ေတြလဲရွိတယ္ေလ။ မၾကာပါဘူး........သတင္းတစ္ခုၾကားလိုက္တယ္။ သူဆံုးသြားၿပီတဲ႔။ ကၽြန္မတို႔အားလံုး ဘယ္လိုမွ မယံုႏိုင္ၾကဘူး၊ ယံုလဲမယံုဘူး၊ သတင္းမွားျဖစ္ရမယ္လို႔ပဲ ကိုယ္႔ကိုယ္ကုိ ေျဖေတြးတယ္။ တကယ္တမး္ေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ သူငယ္ခ်င္းေလးက လူမ်ား သတ္တာခံလိ္ုက္ရတာပါ။ ရင္နာဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ.....လူေတြ ေငြလိုခ်င္လို႔ အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို ရန္ရွာတာေလ။ သူက ေငြကိုင္ဆိုေတာ႔ သူ႔ဆီက ေသာ႔ရရင္ ပိုက္ဆံေတြကို ယူမယ္ေပါ႔။ ေငြအတြက္နဲ႔ လူသတ္ဖို႔ ၀န္မေလးတဲ႔ေလာက၊ ေငြအတြက္နဲ႔ သိကၡာက်လဲ အဆင္ေျပေနတဲ႔ေလာက၊ ေငြနဲ႔ အရာရာကို တန္ဖိုးျဖတ္တဲ႔ေလာက၊ ေငြရွိရင္ၿပီးတယ္ထင္ေနတဲ႔ လူေတြ က်က္စားတဲ႔ေလာက၊ ဒီေလာကေတြရဲ႔အလယ္မွာ အညြန္႔တစ္လူလူ တက္ေနတဲ႔ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း ဘ၀တစ္ခု စေတးလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္မ ဒီပိုစ္႔ေလး ေရးေနတဲ႔ အခ်ိန္ သူကေတာ႔ ဘာမွမသိႏိုင္တဲ႔ တမလြန္မွာ ေမွးစက္ေနပါၿပီ။ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာ သူငယ္ခ်င္းရယ္။ မ်က္ရည္၀ိုင္းလာတဲ႔ အထိကို ကၽြန္မ ခံစားရပါတယ္။

ဆုေလး တက္လာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းပါ။

chaos

Wednesday, November 21

Who am I?

ကၽြန္မ ဘယ္သူလဲ? ကၽြန္မ လူတစ္ေယာက္ေလ... ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ ဒုကၡ၊ ေသာက၊ မာန္မာန ဆိုတဲ႔ အမႈေတြနဲ႔ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ရင္း ဘ၀ခံုရံုးမွာ တရားခံအျဖစ္နဲ႔ ေရာက္ရွိေနတယ္။ ကံၾကမၼာဆိုတဲ႔ တရားသူႀကီးကို လာဘ္ထိုးမွ ဒီအမႈက လြတ္မယ္ဆိုရင္လဲ ေနပါေစေတာ႔ရွင္။ အတၱမင္အိုးနဲ႔ ျဖဴစင္မႈကို အေရာင္ဆိုးၿပီး မညစ္ညမ္းေစခ်င္ဘူး။ မိဘေတြရဲ႔ ဆုေတာင္းေကာင္းမႈေၾကာင္႔ ကၽြန္မ ဒီလူ႔ေလာက အလယ္မွာ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ခြင္႔ရလာတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာ လူဆိုးမေလး အျဖစ္ မိဘေတြ စိတ္ဆင္းရဲ႔ေစဖို႔ ရွဳပ္ေထြးေပြလီတဲ႔ ေလာကႀကီးထဲကို ၀င္ေရာက္လာခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မ ပံုပန္းကေတာ႔ သာမန္ထက္ မထူးျခားတဲ႔ ရြက္ၾကမ္းေရငွဲ႔ ရုပ္ရည္ေလး ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ အညတရ မိန္းကေလး တစ္ဦးပါ။ မိဘေတြ အလိုလိုက္ရင္ေတာ႔ အတိုင္းထက္ အလြန္ေပ်ာ္ေနတတ္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ကန္႔သတ္မႈ မ်ားလာရင္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္လြန္းလိုက္တာလို႔ မညွာမတာ ၿငီးတြားတတ္တဲ႔ မိဘေမတၱာကို နားမလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ႔ ငေပမေလးေပါ႔။ ေခါင္းမာတယ္၊ တဇြတ္ထိုးဆန္တယ္၊ အရြဲ႔တိုက္ရတာ ၀ါသနာပါတယ္၊ စိတ္တိုလြယ္တယ္ ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔ေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္။ အမွတ္အေတးႀကီးတယ္၊ ကၽြန္မကို နာက်င္ေအာင္ စိတ္ဒဏ္ရာ ေပးသြားတဲ႔ လူေတြကို လြယ္လြယ္ ခြင္႔မလႊတ္တတ္ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ တကယ္တမ္း ဂလဲ႔စားေခ်ဖို႔ အေျခအေနေတြ ဖန္တီးလာတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားက ကၽြန္မရဲ႔ အႏိုင္ယူလိုမႈကို အျမဲတြန္းလွန္ေပးခဲ႔တယ္။ တစ္ခုခုကို ရဖို႔ တစ္ခုခုကို စြန္႔လႊတ္ရမယ္လို႔ လက္ခံထားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒါဟာ ကိုယ္က်င္႔တရား နဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာ မျဖစ္ရဘူး။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေနတတ္ၿပီး ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြကို ဟာသေလးနဲ႔ အျမဲႏွစ္သိမိ႔ေပးတတ္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မ ေပါ႔ျပက္ျပက္ မိန္းမတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး။ အခုခ်ိန္ထိ သမိုင္းေပးတာ၀န္ အရ စာေတြ ေလ႔လာမွတ္သားေနတုန္းပဲ။ ဒါေပမဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္စာမွာ အၾကြားပိုဖို႔ စာေတြ သင္ယူေနတာ မဟုတ္ဘူး။ လုပ္သင္႔တာကို လုပ္ခ်င္စိတ္နဲ႔ တကယ္လုပ္ေနတာပါ။ ျဖစ္ခ်င္တာကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တတ္တယ္။ မတရားတဲ႔ နည္းလမ္းေတာ႔ မသံုးဘူး။ အမွန္တရား ျမတ္ႏိုးသူ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါ။ မွန္တာလုပ္တယ္ဆိုရင္ အမွန္တရားကို အမွန္အတိုင္း ရွဳျမင္ၿပီး ေထာက္ခံအားေပးတတ္တယ္။ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း တစ္ခုရဲ႔ ပေယာဂလို လူမ်ားေယာင္လို႔ လိုက္ေယာင္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မ အလြန္ အစအေနာက္သန္တယ္။ အခုပိုစ္႔ကို ေရးဖို႔ တက္လိုက္တာကေတာ႔ အယ္ဂ်ီလူး လို႔ ကၽြန္မေခၚတဲ႔ စကားအလြန္ တတ္တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ဖိုးဖုိး တစ္၀မ္းကြဲပါ။ ဒီနာမည္ကိုစိတ္၀င္စားသူတိုင္း လင္႔ေလးကို ႏွိပ္ၿပီး ဘယ္သူလဲဆိုတာ သြားၾကည္႔ႏိုင္တယ္ေနာ္။

chaos